Η απεργία στις Κυπριακές Αερογραμμές - Να απολυθεί το ΔΣ και όχι οι αεροσυνοδοί

Μετά τις απολύσεις 123 εργαζομένων στις Κυπριακές Αερογραμμές, το Δ.Σ. των Κυπριακών Αερογραμμών έδωσε επιστολές απόλυσης σε 22 αρχιαεροσυνοδούς. Με όλο το θράσος τους απόλυσε μέσα σε μία νύχτα χωρίς καμία προειδοποίηση. Οι εργαζόμενοι αντέδρασαν άμεσα με απεργία όλων των αεροσυνοδών αλλά και των πιλότων μέχρι που η εταιρία να αποσύρει τις απολύσεις. Η άμεση αντίδραση των εργαζομένων ανάγκασε το Δ.Σ να αποσύρει τις επιστολές απόλυσης.

Το Δ.Σ τα έκανε όλα τόσο προκλητικά και παράνομα χωρίς καν να κρατήσει τους τύπους και τα προσχήματα χωρίς να δώσει καν κάποια προειδοποίηση. Έτσι ακόμα και ο υπουργός Συγκοινωνιών αναγκάστηκε να διαχωρίσει τη θέση του από την στάση του Δ.Σ.. Ο υπουργός δεν διαφώνησε φυσικά με τις απολύσεις, αντίθετα φαίνεται ότι η κυβέρνηση ήταν ενήμερη και σύμφωνη γι' αυτές, αλλά για τον τρόπο με τον οποίο τις εξάγγειλαν μέσα σε μία νύχτα. Αυτό οδήγησε και στην παραίτηση δύο μελών του ΔΣ.

Με αυτή τη κίνηση το Δ.Σ. των Κυπριακών Αερογραμμών έδειξε τις πραγματικές του προθέσεις και πώς καταλαβαίνει τις συμφωνίες και πώς εκτιμά τις υποχωρήσεις των εργαζομένων. Φάνηκε ακόμή πώς από την στιγμή που οι ηγεσίες των συντεχνιών δέχτηκαν τη λογική "να απολυθούν μερικοί για να σωθεί η εταιρία" ουσιαστικά άνοιξαν τους "ασκούς του Αιόλου" αφού οι απολύσεις δεν έχουν τελειωμό. Με βάση το σχέδιο δράσης της εταιρίας, που το δέχτηκαν ορισμένες από τις ηγεσίες των συντεχνιών, απολύθηκαν οι 123 για να σωθούν οι δουλείες των άλλων. Ακολούθησαν όμως οι νέες απολύσεις στις οποίες σύμφωνα με τον εκπρόσωπο τύπου της εταιρίας θα επιμείνουν και θα τις επαναφέρουν με βάση τις τυπικές διαδικασίες ενώ απροκάλυπτα δηλώνει πώς: "θα πρέπει να περιμένουμε και άλλες".

Οι ηγεσίες των συντεχνιών αν και έδειξαν θυμωμένες με τον παραμερισμό τους δηλώνουν πως είναι έτοιμες για συζήτηση. Γι' αυτούς αρκεί να μη γίνονται αυθαίρετα και όχι το να μη απολυθούν άλλοι εργαζόμενοι. Όμως η ιστορία του εργατικού κινήματος στη Κύπρο έδειξε πολλές φορές πως οι υποχωρήσεις και η αποδοχή απολύσεων τελικά δεν οδηγούν στη σωτηρία των εργαζομένων αλλά στα χειρότερα. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι εργαζόμενοι στις βρετανικές βάσεις. Με το ίδιο επιχείρημα, "να φύγουν μερικοί για να σωθεί η εταιρία", οι ηγεσίες των συντεχνιών κατάφεραν από τις 8.000 που εργάζονταν πριν μερικά χρόνια στις βάσεις σήμερα να υπάρχουν μερικές δεκάδες μόνο.

Οι αεροσυνοδοί κέρδισαν μια πρώτη μάχη όχι όμως και τον πόλεμο. Το μόνο που μπορεί να σώσει τις δουλείες τους, είναι η δική τους δράση και αγώνες. Αυτός είναι ο δρόμος που έφερε τα άμεσα αποτελέσματα στη περίπτωση των 22 απολυμένων. Γι' αυτό χρειάζεται συνέχεια και ενότητα στη δράση. Χρειάζεται να συντονιστούν όχι μόνο με τους πιλότους όπως έκαναν αλλά και με τους άλλους εργαζόμενους στις Κυπριακές Αερογραμμές αλλά και με τους εργαζόμενους στα αεροδρόμια, ιδιαίτερα τους εργαζόμενους στα αδασμολόγητα είδη που και αυτοί βρίσκονται σε συνεχείς κινητοποιήσεις τον τελευταίο χρόνο.

Νίκος Αγιομαμίτης

Η απεργία στα Duty Free - οι εργαζόμενοι υπερασπίζονται τις δουλείες τους

Τρεις 2ωρες στάσεις εργασίας έχουν κάνει οι εργαζόμενοι στα αδασμολόγητα είδη των αεροδρομίων Λάρνακας και Πάφου τις τελευταίες μέρες ενώ εξάγγειλαν 24ωρη προειδοποιητική για τις 10 του Μάρτη. Οι εργαζόμενοι ζητούν να κατοχυρώσουν τις δουλείες τους μετά την ανάληψη της διαχείρισης από τον στρατηγικό επενδυτή που δεν είναι άλλος από την εταιρία "HERMES" του Σιακόλα. Ξέρουν καλά ότι ο Σιακόλας θα τους πετάξει έξω και θα προσλάβει νέο προσωπικό με πολύ πιο χαμηλούς μισθούς.

Οι εργαζόμενοι στα καταστήματα αδασμολόγητων ειδών υπάγονταν στο Υπουργείο Οικονομικών σαν ωρομίσθιοι εργάτες και μετά στις Κυπριακές Αερογραμμές με τους ίδιους όρους εργασίας. Έτσι οι εργαζόμενοι ζητούν να επιστρέψουν πίσω σαν ωρομίσθιοι εργάτες στον Υπουργείο Οικονομικών. Το Υπουργείο Συγκοινωνιών τους κοροϊδεύει εδώ και καιρό. Ενώ πέρασε η πίστωση χρόνου τριών εβδομάδων που το ίδιο το υπουργείο ζήτησε από τους εργαζόμενους και αυτοί τους την παραχώρησαν δείχνοντας καλή πίστη, δεν είχαν κάποια συγκεκριμένη απάντηση από το υπουργείο.

Το κράτος και η κυβέρνηση πήραν 100 εκατ. λίρες από τον Στρατηγικό Επενδυτή. Οι εργαζόμενοι όχι μόνο δεν πήραν σέντ αλλά κινδυνεύουν άμεσα και οι δουλείες τους. Οι εργαζόμενοι δεν εμπιστεύονται ούτε τον Λ. Χριστόφορου, ούτε τον ΔΗ.ΣΥ γιατί θυμούνται ότι αυτό είναι το κόμμα που πρωτοστατούσε στο να περάσουν τα αεροδρόμια στα χέρια του Στρατηγικού Επενδυτή. Δεν εμπιστεύονται όμως ούτε τον υπουργό αφού απλά ροκανίζει τον χρόνο μέχρι την ανάληψη από τον Στρατηγικό Επενδυτή.

Η υπομονή και η ανοχή των 230 εργαζομένων στα αδασμολόγητα έχει εξαντληθεί. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση της εργαζόμενης στα αδασμολόγητα Μαρίας Ζιγκή: "Ίσως οι αεροσυνοδοί των Κυπριακών Αερογραμμών να μας έδωσαν το καλό παράδειγμα, είμαστε υποχρεωμένοι να αλλάξουμε κι εμείς στάση".

Αυτό δείχνει όχι μόνο τον θυμό και την αγανάκτηση τους αλλά και ένα νέο στοιχείο για την εξέλιξη του αγώνα τους. Την πίστη πως ο δυναμικός αγώνας μπορεί να φέρει αποτέλεσμα. Και πράγματι το παράδειγμα των αεροσυνοδών αυτό δείχνει.

N.A.

Μεταλλείο Σκουριώτισσας - Η Εκκλησία κλέβει τα μεροκάματα των εργαζόμένων

Έξω από την αρχιεπισκοπή θα διαδηλώνουν οι εργαζόμενοι στο Μεταλλείο χαλκού της Σκουριώτισσας. Η εταιρία Hellenic Copper Mines θυγατρική της ΕΜΕ η οποία ανήκει στην Εκκλησία χρωστάει στους εργαζόμενους πάνω από μισό εκατομμύριο λίρες.

Εδώ και δύο μήνες οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι και απελπισμένοι. Έτσι από την Δευτέρα 7 Μάρτη αποφάσισαν να κατεβαίνουν σε απεργία για να διεκδικήσουν τους μισθούς και άλλα ωφελήματα όπως οι εισφορές της εταιρίας στο ταμείο προνοίας.

Η Εκκλησία της Κύπρου κλέβει τον κόπο των εργαζομένων αφού η εταιρία της αρνείται να τους πληρώσει δήθεν γιατί έχει οικονομικά προβλήματα. Ποιός; Η Εκκλησία της Κύπρου, ο μεγαλύτερος κεφαλαιοκράτης και κτηματίας. Όλα αυτά την ίδια ώρα που με αποφάσεις της "Ιεράς Συνόδου" εκατομμύρια λίρες έχουν χαριστεί σε διάφορους επώνυμους, την ώρα που αρχιερείς και οι συγγενείς τους βρέθηκαν με αμύθητη περιουσία την ώρα που τα σκάνδαλα συνεχίζουν να συγκλονίζουν τον κόσμο.

Οι εργαζόμενοι στο μεταλλείο της Σκουριώτισσας έχουν όλο το δίκαιο με το μέρος τους και πρέπει να βρουν την συμπαράσταση κάθε εργαζόμενου. Ένα μικρό μόνο μέρος, από τα κέρδη που εξάγγειλαν οι τράπεζες στις οποίες είναι μεγαλομέτοχος η Εκκλησία, θα κάλυπτε αμέσως τα χρωστούμενα στους μισθούς και τα μεροκάματα των εργαζομένων. Το εργατικό κίνημα πρέπει να συμπαρασταθεί στον αγώνα τους και να ζητήσει να φορολογηθεί η Εκκλησία και να κρατικοποιηθεί η εκκλησιαστική γη και οι επιχειρήσεις της.